Εξώφυλλα του περιοδικού

  

Τεύχος 1, Ιούλ.-Αύγ. 1960 με σχέδιο του Σπ. Βασιλείου


Τεύχος 2, Σεπτ.-Οκτ. 1960 σχέδιοΑλ. Κοντόπουλου, Η Παιδούλα)           


Τεύχος 3, Νοέμ.-Δεκ. 1960,  σχέδιο Βάσως Κατράκη Μήνυμα


Τεύχος  4-5, Ιαν.-Απρ. 1961 σχέδιο Αλ. Κοντόπουλου

 

 


Τεύχος 6 Μάιος-Ιούν. 1961 Χρ. Καπράλου : Μάνα, γλυπτό


Τεύχος. 7-8, Οκτ. 1961 σχέδιο Σπ. Βασιλείου Γυναίκες της Πίνδου


Η ποινική δίωξη κατά του εκδότη του περιοδικού «Αιτωλικά Γράμματα» και το εκδοθέν απαλλακτικό βούλευμα (Αριθ. 273/1960 Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Αγρινίου)

Το Συμβούλιον των εν Αγρινίω Πλημμελειοδικών, συγκείμενον εκ των Δικαστών Δημητρίου Χαμπίπη, Προέδρου, Χρήστου Σαρτζετάκη Ανακριτού, και Στυλιανού Χατζηδάκη. Συνελθόν εν τω προς διάσκεψιν δωματίω του την 8ην Δεκεμβρίου 1960 έτους, παρουσία του τε Εισαγγελέως Δημητρίου Ρενιέρη και της Δικ. υπογραμματέως Άλικης Μετσίνη, ίνα διασκεφθή και αποφανθή επί της εξής ποινικής υποθέσεως: Ο Μάρκος Γκιόλιας κατηγγέλθη επί εκδόσει περιοδικού άνευ αδείας. Επί της υποθέσεως ταύτης διετάχθη και ενηργήθη κυρία ανάκρισις, μετά το πέρας της οποίας ο ως άνω Εισαγγελεύς υπέβαλε προς το Συμβούλιον τούτο την σχηματισθείσαν δικογραφίαν δια της υπ’ αριθ. 277 ε.έ. εγγράφου προτάσεως του εχούσης ούτω: (Εισάγοντες την κατά του Μάρκου Γκιόλια, επί εκδόσει περιοδικού άνευ προηγουμένης νομίμου αδείας, ενεργηθείσαν κυρίαν ανάκρισιν, εφ’ ής ετηρήθησαν αι διατάξεις των αρθρ. 100-103 και 308 παρ., 6 Κ.Π.Δ, (ως το τελευταίον αντικατεστάθη δι’ αρθρ. 13 Ν.Δ. 2493/1953), εκθέτωμεν τ’ ακόλουθα: Κατά το δεύτερον δεκαήμερον του μηνός Αυγούστου 1960 ο κατηγορούμενος Μ. Γκιόλιας προέβη εις την έκδοσιν διμήνου περιοδικού ενταύθα, υπό τον τίτλον «Αιτωλικά Γράμματα», διο το Υπουργείον Προεδρίας Κυβερνήσεως, είχε προηγουμένως αρνηθεί την χορήγησιν σχετικής αδείας, δια του υπ’αριθμ.2412/20-5-1960 προς τον ίδιον εγγράφου του. Εκ του λόγου τούτου, προεκλήθη επέμβασις της αστυνομικής αρχής και η πράξις του κατηγορουμένου εκρίθη ως παράβασις του αρθρ. 29 του ψηφίσματος Γ΄ της 18/18-6-1946 περί εκτάκτων μέτρων αφορώντων την δημοσίαν τάξιν και ασφάλειαν, ως το άρθρον τούτο προσετέθη δια του αρθρ. 2 του ψηφ. Λ.Β/1947, και αντικατεστάθη δι’ αρθρ. μόνου Ν. 982/1949 και επανεφέρθη εν ισχύι, δια του Β.Δ. της 25/27/10-1951. Εν τη διατάξει ταύτη εφ’ η εδιώχθη ο κατηγορούμενος και ήτις εγένετο δεκτόν, ότι εξακολουθεί ισχύουσα (Αρ. Παγ. Ολ. 226/ 1958 εν Ποιν. Χρον. τομ. Η΄ σελ. 527, CONTRA Συμβ. Επικρ. Ολ. 1827/1956 ΕΕΝ τομ.23 σελ. 1036, Aγγ. Μπουρ. εν έρμ. νόμων «περί τύπου» έκδ. 1958 σελ. 82) ορίζεται ότι: διαρκούσης της ανταρσίας και εις α τμήματα της επικρατείας ευρίσκεται εν ισχύι το παρόν ψήφισμα, απαγορεύεται η έκδοσις νέας  εφημερίδος ή περιοδικού, έστω και υπό τίτλον νομίμως ήδη εγκεκριμένον, αλλά μη χρησιμοποιούμενον, κατά την 17 Οκτωβρίου 1957 άνευ προηγουμένης ειδικής αδείας του Υφυπουργού Τύπου και Πληροφοριών...παρ. 2. Οι παραβάται των διατάξεων της προηγου­μένης παραγράφου, τιμωρούνται με τας ποινάς του άρθρ.25 του παρόντος, ήτοι με την ποινήν της ειρκτής και κατά τας εν αυτώ διακρίσεις. Εκ της ανακριτικής ερεύνης της υποθέσεως και δη εκ των καταθέσεων των εξετασθέντων μαρτύρων, Αλεξ. Πολύζου, Γεωρ. Παπαστάμου και Ν. Κουρκούτα εν συνδυασμώ με την απολογίαν του κατηγορουμένου, προκύπτει ότι εις τούτον είχε μεν αρχικώς το ήδη αρμόδιον υφυπουργείον Προεδρίας της Κυβερνήσεως αρνηθεί να παράσχει την κατά νόμον άδειαν εκδόσεως του περιοδικού ως ελέχθη, αλλά βραδύτερον κατόπιν νέας αιτήσεως του ενδιαφερομένου τούτο εχορήγησεν αυτώ την υπ’ αριθμ. 76179 του μηνός Αυγούστου 1960 τοιαύτην, -ης αντίγραφον κεκυρωμένον κατέθεσεν εν τη ανακρίσει ο κατηγορούμενος- και ούτω η υπό κρίσιν πράξις, δεν δύναται να κριθεί ως αξιόποινος, τοσούτον μάλλον καθόσον εις τον κατηγορούμενον, και προ της εκδόσεως της αδείας είχε δοθεί διαβεβαίωσις του αρμοδίου υφυπουργού, περί της χορηγήσεώς της, και εκ του λόγου τούτου επιπλέον κρίνεται, ότι ούτος πεπλανημένως επίστευσεν ότι εδικαιούτο να προβεί εις την έκδοσιν του εν λόγω περιοδικού, η δε συγγνωστή αύτη πλάνη του, κωλύει τον καταλογισμόν της πράξεως εις τούτον κατ’ αρθρ. 31 παρ. 2 Π.Κ. Δέον όθεν τοις λόγοις τούτοις, όπως μη γίνη κατηγορία κατά του διωκομένου, επί τη αποδοθείση αυτώ πράξει. Επειδή κατ’ εφαρμογήν του άρθρ. 310 παρ. 2 Κ.ΠΔ δέον όπως διαταχθεί η απόδοσις εις τον κατηγορούμενον ως ιδιοκτήμονα των κατασχεθέντων πειστηρίων. -Δια ταύτα- Προτείνομεν: 1) Να μη γίνη κατηγορία κατά κατοίκου Αγρινίου, επί παραβάσει των αρθρ. 29 και 25 του ψηφ.Γ/1946, ήτοι ότι εν Αγρινίω, κατά το β΄ 10/μερον του μηνός Αυγούστου 1960, άνευ προηγουμένης νομίμου αδείας, εξέδωσε περιοδικόν δίμηνον υπό τον τίτλον «Αιτωλικά Γράμματα». 2) Να διαταχθή εις τον ίδιον κατηγορούμενον ως ιδιοκτήμονα η οριστική απόδοσις εν ταις από 16/8/1960 εκθέσεσι του ανθυπομοιράρχου Χριστόφ. Παππά αναφερομένων κατεσχημένων πειστηρίων. -Αγρίνιον τη 8 Δεκεμβρίου 1960. Ο Εισαγγελεύς Δ. Ρενιέρης)- . Ακούσαντος αυτού και αποχωρήσαντος. Ιδών την Δικογραφίαν. Σκεφθέν κατά τον Νόμον. Επειδή εκ του συνόλου της ανακρίσεως και ιδία εκ των καταθέσεων των κατά την προανάκρισιν εξετασθέντων μαρτύρων, των εν τη δικογραφία εγγράφων, εν συνδυασμό και προς την απολογίαν του κατηγορουμένου, αρκούντως εβεβαιώθη, ότι πράγματι ο κατηγορούμενος προέβη εις την έκδοσιν διμήνου περιοδικού λόγου και τέχνης υπό τον διακριτικόν τίτλον «Αιτωλικά Γράμματα» άνευ της κατά νόμον απαιτούμενης προηγουμένης ειδικής αδείας του υφυπουργείου τύπου και πληροφοριών (ήδη Υπουργείου Προεδρίας της Κυβερνήσεως) (άρθρ.29 του ψηφίσματος, της 18/18 Ιουνίου 1946 «περί εκτάκτων μέτρων αφορώντων εις την δημοσίαν τάξιν και ασφάλειαν, ως προσετέθη δια του ψηφίσματος ΛΒ΄ της 22/22/10/1947, ετροποποιήθη υπό του Ν. 982/1949 και επανεφέρθη εν ισχύι δια του ΒΔ 25/27/10/1951). Προ πάσης όμως εκδόσεως τού ως είρηται περιοδικού ο κατηγορούμενος εζήτησε την χορήγησιν τής κατά νόμον προβλεπομένης αδείας, έλαβε δε παρά των αρμοδίων υπαλλήλων του υπουργείου Προεδρίας Κυβερνήσεως και δη προσωπικώς παρά του υφυπουργού Τριανταφυλλάκου, την διαβεβαίωσιν, ότι θα του παρασχεθεί οπωσδήποτε η αιτουμένη άδεια, εντός των προσεχών ημερών. Κατόπιν δε της διαβεβαιώσεως ταύτης προέβη ούτος εις έκδοσιν τού ως είρηται περιοδικού, προ της χορηγήσεως εγγράφου αδείας ήτις και εν τέλει τω εχορηγήθη, ως προκύπτει εκ της εν τη δικογραφία επισυνημμένης υπ’ αριθ. 76179 του μηνός Αυγούστου 1960 αποφάσεως του Υπουργού Προεδρίας της Κυβερνήσεως. Η τοιαύτη όμως προς τον κατηγορούμενον δοθείσα διαβεβαίωση εδημιούργησεν εις αυτόν πλάνην και δη τοιαύτην συγγνωστήν, όστις επίστευσεν ότι, εδικαιούτο να προβή εις την έκδοσιν τού εν λόγω περιοδικού, εν όψει της χορηγήσεως αυτώ της κατά ως άνω απαιτουμένης αδείας, της τοιαύτης νομικής πλάνης αποκλειούσης τον καταλογισμόν κατά την διάταξιν του άρθρου 31 παρ. 2 Ποιν. Κωδικός. Δέον όθεν συνωδά τοις άρθροις 309 παρ. 1 στοιχ. α΄ και 310 παρ. 1 του Κωδ. Ποιν. Δικ. όπως μη γίνη κατ’ αυτού κατηγορία επί τη ως άνω διωκόμενη πράξει και διαταχθή η απόδοσις εις τον ιδιοκτήμονα κατηγορούμενον των κατασχεθέντων εντύπων, δεκτής καθισταμένης της συμφώνου Εισαγγελικής προτάσεως.

Δια ταύτα

Ιδόν και τα άρθρα 309 παρ. 1 στοιχ. α΄ και 310 παρ. 1 Κωδικ. Ποιν. Δικονομίας. Δεχόμενον την Εισαγγελικήν πρότασιν: Αποφαίνεται να μη γίνη κατηγορία κατά του Μάρκου Ανδρέου Γκιόλια δημοσιογράφου κατοίκου Αγρινίου, επί παραβάσει των άρθρων 29 και 25 του Ψηφ. Γ΄ 1946, ήτοι ότι εν Αγρινίω κατά δεύτερον 10)ήμερον του μηνός Αυγούστου 1960, άνευ προηγουμένης μονίμου αδείας, εξέδωσε περιοδικόν δίμηνον υπό τον τίτλον «Αιτωλικά Γράμματα». Διατάσσει την εις τον ως άνω κατηγορούμενον, ως ιδιοκτήμονα, οριστικήν απόδοσιν των εν ταις απ’ 16-8-1960 εκθέσεσι του ανθυπομοιράρχου Χριστοφ. Παππά αναφερομένων κατεσχημένων πειστηρίων. Απεφασίσθη και εγένετο εν Αγρινίω τη 17 Δεκεμβρίου 1960 και εδημοσιεύθη αυτόθι τη 21 ιδίου μηνός και έτους.

Ο Πρόεδρος      Η υπογραμματεύς

Ο εισηγητής

(ακολουθούν οι υπογραφές)

 

 

Επιστροφή στην προηγούμενη σελίδα

 

ΜΝΗΜΕΣ...
 

 

Νέα Εποχή © 2006 

Πρώτη σελίδα | Μνήμες | Εικόνες | Αξιοθέατα | Γειτονιές