|
Οικονομία και Πολιτισμός
Τόσο η
οικονομική συμπεριφορά ενός ατόμου, όσο και η οικονομική συμπεριφορά ενός
κοινωνικού συνόλου, δεν είναι ανεξάρτητη από τις αντιλήψεις που έχουν τα
άτομα και οι κοινωνίες σε θεμελιακά ζητήματα του κόσμου και της ζωής γενικά.
Στηρίζεται δηλαδή η συγκεκριμένη οικονομική συμπεριφορά και δραστηριότητα σε
τούτη ή την άλλη αντίληψη και παραδοχή σχετικά π.χ. με το τι σημαίνει χρόνος,
ποιος είναι ο τρόπος που αξίζει να ζει κανείς, ποια είναι η ανθρώπινη φύση, πως
πρέπει να συμπεριφέρονται οι άνθρωποι έναντι των συνανθρώπων τους. Και οι
αντιλήψεις αυτές και οι παραδοχές αυτές που προσδιορίζουν την οικονομική
συμπεριφορά, συνιστούν τον τρόπο του βίου, τον πολιτισμό ενός ανθρώπου ή μιας
κοινότητας ανθρώπων. Με αυτές τις σκέψεις πρέπει να δεχτεί κανείς ότι και ο
καπιταλισμός και ο σοσιαλισμός έχουν εξω-οικονομικές απαρχές. Και εν πάση
περιπτώσει ότι υπάρχει στενή σχέση μεταξύ πολιτισμού και οικονομικής ανάπτυξης,
όπως άλλωστε έγραψε ο Μαξ Βέμπερ. Αν έτσι έχουν τα πράγματα, θα πρέπει να
δεχτούμε ότι ο σημερινός αλλά και ο παλιότερος ανταγωνισμός των οικονομιών ή
των οικονομικών συστημάτων αντανακλά και ανταγωνισμό μεταξύ διαφορετικών
πολιτισμικών προτύπων
Υποβάθμιση
Γράφουμε παραπάνω ότι οι οικονομικές επιλογές
μας απηχούν την πολιτισμική μας κληρονομιά
και συγκρότηση. Και η σημερινή δεινή
κατάσταση της Ελληνικής οικονομίας έρχεται
να επιβεβαιώσει την τοποθέτηση αυτή.
Είναι
βέβαιο ότι είμαστε λαός της αρπαχτής και της
απάτης. Κλεισμένοι στο κέλυφος του ατομισμού
μας. Χωρίς συνείδηση του παρελθόντος και
χωρίς ορίζοντα μέλλοντος. Στο όνομα της
ατομικής ευημερίας ο κάθε σημερινός
επαγγελματίας εκθέτει τον εαυτό του
εμπόρευμα στο παζάρι του εύκολου πλουτισμού.
Πώς να είναι ελεύθερος; Όταν ο εαυτός του
πουλιέται και αγοράζεται καθημερινά, η
ελευθερία του είναι αυταπάτη!.
Πουλιέται
και αγοράζεται βέβαια όταν η αξιοπρέπεια, η
συνέπεια και η σοβαρότητα προσφέρονται
θυσία στο βωμό του εύκολου και χωρίς
κανόνες πλουτισμού και της ατομικής ή και
συλλογικής ανέλιξης. Πως λοιπόν να υπάρχει
φορολογική συνείδηση. Πώς να υπάρχει
ποιότητα προϊόντων και υπηρεσιών; Είναι
επόμενο να μας υποβαθμίζουν οι ευρωπαίοι
εταίροι μας.
Ο κίνδυνος δεν είναι η
υποβάθμιση. Ο κίνδυνος είναι η ανοχή της.
|