Την περασμένη Παρασκευή 12-4-19 στο κτίριο της Παλαιά Δημοτικής Αγοράς, έγιναν τα εγκαίνια της έκθεσης φωτογραφίας του Κώστα Πατρώνη με θέμα : «Αγρίνιο, η δεκαετία του ‘80».

Ο Κώστας Πατρώνης (φωτο) δήλωσε για την έκθεσή του:  Γιατί διάλεξα την δεκαετία του ‘80 ; Πρώτα, γιατί η αρχή της συμπίπτει με τον ερχομό μου στο Αγρίνιο, ύστερα από τις σπουδές και τον στρατό. Ξανάβλεπα την γενέθλια πόλη με άλλο «μάτι». Ήθελα να αποτυπώσω το καθετί. Φωτογράφιζα με μανία τα πάντα. Κτήρια , ανθρώπους , σκηνές στην αγορά.

Δεύτερο, γιατί διαισθανόμουν ότι η δεκαετία αυτή θα είναι καθοριστική , μια τομή στην ιστορία της πόλης. Έφευγαν σιγά σιγά τα παλιά κτήρια και οι παλιές συνήθειες. Η ραγδαία ανοικοδόμηση άλλαζε το πρόσωπο του Αγρινίου.

Ένας τρίτος λόγος είναι γιατί η δεκαετία αυτή συνέπεσε με τις προσπάθειές μου, μαζί με άλλους συμπολίτες, για την διάσωση ορισμένων αξιόλογων και χαρακτηριστικών κτηρίων της πόλης. Αυτή η προσπάθεια τις περισσότερες φορές πέτυχε , όπως η περίπτωση του κινηματοθεάτρου «ΕΛΛΗΝΙΣ», του σιδηροδρομικού σταθμού με την διπλανή πλατεία , των αποθηκών Καμποσιώρα  (τώρα κτήριο του ΤΕΕ) και μια δεκάδα ακόμα δημόσια και ιδιωτικά κτήρια τα οποία κρίθηκαν διατηρητέα. Άλλες φορές πάλι χάθηκε η μάχη , όπως η περίπτωση του αξιόλογου αρχοντικού Φαφούτη-Ξηντάρα στην οδό Μπαϊμπά με τις υπέροχες οροφογραφίες και η περίπτωση των καπναποθηκών Παναγοπούλου. Δεν χάθηκε όμως ο πόλεμος. Η φωτογραφία είναι ο καλύτερος σύμμαχος της μνήμης και της ιστορίας. Έτσι ο φωτογράφος γίνεται πολλές φορές χωρίς να το ξέρει ο οπτικός «ιστορικός» της εποχής του. Η δουλειά μου αυτή είναι φανερό ότι δεν έχει τόσο «καλλιτεχνικό» χαρακτήρα. Είναι κυρίως μια καταγραφή , ένα αποτύπωμα της περιόδου εκείνης. Είναι όμως και μια έκφραση της βιωματικής σχέσης μου με την ψυχή αυτής της πόλης και των κτηρίων της